Coraz doskonalsze techniki obserwacyjne płodu pozwalają dowiedzieć się o małym organizmie rozwijającym się w brzuchu mamy wielu interesujących szczegółów, ważnych nie tylko z punktu medycyny i właściwego postępowania z nowym małym człowieczkiem, ale również w kwestiach emocjonalnych i zacieśniania więzi pomiędzy matka a dzieckiem. Ciąża to stan przejściowy, ale dla matki powinien on oznaczać fakt, że już ma ona własne kochane dziecko, którym musi się zajmować i troszczyć, na razie poprzez troskę o własny organizm. Najlepszym przykładem tej więzi może być rytm dobowy wyznaczony przez nią swojemu dziecku. Kalendarz ciąży szczegółowo opisuje poszczególne fazy rozwojowe płodu, a jednocześnie uzmysławia, ze już niemalże od samego poczęcia dziecko jest żywym reagującym organizmem, który współgra z organizmem matki jak dobrze dopasowany trybik sprawnej maszyny. Wspólne życie i wspólny rytm wyznacza już 7 tydzień ciąży, wtedy bowiem zaczynają się ruchy dziecka, nie zawsze już wyczuwane przez matkę. Dziecko wtedy jest bardzo ruchliwe a czas jego aktywności powtarza się co kilka minut.
W miarę jednak rozwoju te przerwy staja się coraz dłuższe a wyznacza jej rytm dobowy życia mamy. Wbrew pozorom tryb życia dziecka jest odwrotny do matki. W okresach, kiedy mama jest aktywna i sporo się rusza dziecko właśnie wtedy zasypia. Na ten fakt wpływa to, ze maluch w brzuchu pływa w płynie owodniowym a ruchy matki wprawiają jego ciało w miłe usypiające kołysanie. Z kolei, kiedy kobieta odpoczywa a kołysanie ustaje mały budzi się do życia i zaczyna swoje harce. Podczas odpoczynku najłatwiej jest zaobserwować ruchy płodu, kopanie nóżkami, można tez wówczas przekonać się o tym, że dziecko reaguje na dotyk. Głaskanie po brzuchu, czy lekkie uciskanie wywołuje bowiem reakcje z jego strony w postaci ruchów.
Categories
Blogroll